Bezinning 14° zondag door het jaar- July 5, 2026
Zr. Nina Vandamme, SNDdeN
Matthew 11: 25-30
Voordat Jezus het woord neemt richt Hij zich tot zijn Vader. Vanuit de diepte van zijn verbondenheid prijst Hij de Vader om heel zijn schepping. Tegelijkertijd geeft Hij de reden aan “waarom” … Hij deze dingen (de boodschap van het evangelie?) verborgen heeft gehouden voor wijzen en verstandigen. En daar tegenover zet Hij de kleinen. Waarom dit onderscheid? Je kan je de vraag stellen “wie” is wijs en verstandig? Zijn dat degenen die zich wijs en verstandig wanen en die menen dat niemand hen nog iets te leren heeft? Of “de wijzen en verstandigen” die zich bewust zijn van hun beperkte inzichten? Vanuit onze hedendaagse wereld kan je hier voorbeelden aan koppelen, maar misschien kan ik ook naar mezelf kijken en zien waar ik mezelf bevind? De wereld heeft wijzen en verstandigen die het effectief “zijn”, maar er zijn ook wijzen en verstandigen die leven “in de waan dat ze het zijn”. Ik vermoed dat Jezus het heeft over deze laatste categorie. Ze zijn zo vol van zichzelf, dat alleen het “opgeblazen IK” op de voorgrond treedt samen met macht en geldgewin. Hun hart is gesloten omdat het te vol is van zichzelf.
In die zin begrijp ik dat Jezus de Vader prijst dat Hij zich gericht heeft op de andere categorie wijzen en verstandigen die zich bewust zijn van hun kleinheid en kunnen. Zij kunnen eveneens tot de kleinen gerekend worden waarover Jezus het heeft. Het zijn mensen die open staan, toegeven niet alle wijsheid in pacht te hebben, maar eerlijk zoeken naar verbondenheid. Ze hebben zorg om de medemens die zwak is. Tegelijkertijd hebben ze besef dat mensen elkaar nodig hebben, ja, “zelfs God nodig hebben”.
Jezus prijst het handelen van zijn Vader en maakt bewust dat Hijzelf in zijn zending alles van de Vader heeft “ontvangen”. Is dit ook niet een besef dat in ons gerust mag groeien? Bewust worden dat we zoveel ontvangen hebben. Jezus blaast zichzelf niet op, maar is zich bewust dat Hij alles ontvangen heeft. Hoe zit het met mijn bewust zijn?
En dan is hier de sterke eenheid tussen Vader en Zoon: niemand kent de Zoon tenzij de Vader en niemand kent de Vader, tenzij de Zoon en hij aan wie de Zoon de Vader wil openbaren. De Zoon heeft “alles in handen gekregen”.
En rijst uit Jezus hart een dringende en uitnodigende vraag: “Komt allen tot mij”. Wie je ook bent, wat je ook doet, laat alle ballast los: al wat je bedrukt, al de vragen die in je leven … laat ze achter en kom bij Mij tot rust. Rust is een woord dat in onze jachtige maatschappij naar de achtergrond geduwd wordt, alsof dit niet belangrijk is. En toch … “kom tot rust en Ik zal je verlichting schenken”. Is dit niet iets waar we allen naar verlangen. Willen we niet allen rustiger en lichtvoetiger door het leven gaan? En dan nodigt Jezus ons uit met de woorden: Neemt mijn juk op je schouders en leer van mij. Als we Jezus’ leer aanvaarden en opnemen in ons hart, dan leren we door ervaring dat dit juk zacht is. Er ontstaat in ons zachte moed, die nederig maakt, die doet beseffen hoezeer dit voor ieder van ons een dagelijkse opdracht is, waardoor we ons gedragen als elkaars gelijken en ons niet boven de ander hoeven te stellen en rust vinden in Hem. En Jezus voegt eraan toe: Dan zal je rust vinden voor je ziel, want wat Ik voorhoud is zacht en de last is licht.
Tot welke categorie van wijzen en verstandigen zie ik mezelf? Durf ik me bekennen onder de kleinen die Gods hulp nodig hebben?
Wanneer neem ik rust? Of blijf ik dat “eeuwige werkpaard” dat altijd maar verder gaat gedreven door …..?
Durf ik het aan Jezus’ juk op te nemen, regelmatig rust te vinden bij Hem?
Matthew 11: 25-30
At that time Jesus exclaimed: “I give praise to you, Father, Lord of heaven and earth, for although you have hidden these things from the wise and the learned you have revealed them to little ones. Yes, Father, such has been your gracious will. All things have been handed over to me by my Father. No one knows the Son except the Father, and no one knows the Father except the Son and anyone to whom the Son wishes to reveal him.
“Come to me, all you who labor and are burdened, and I will give you rest. Take my yoke upon you and learn from me, for I am meek and humble of heart; and you will find rest for yourselves. For my yoke is easy, and my burden light.”
Meet Sister Nina Vandamme, SNDdeN
