19 juni 2022
Lucas 9: 11b – 17
In elke cultuur verenigen maaltijden families, vrienden, medewerkers, etc. en dit vindt plaats volgens hun specifieke verschillende omstandigheden. Wat kan verschillen is het menu, wat en wanneer. Sommige mensen eten aan een tafel, anderen zitten op stoffen of matten. Sommigen gebruiken hun vingers, anderen stokjes en weer anderen bestek. Wat belangrijk is, is de vereniging van harten.

Voordat we verder nadenken, laten we eens kijken naar deze verschillende foto's, en opmerken hoe dicht mensen bij elkaar staan en hoe aandachtig ze voor elkaar zijn. Het feest van vandaag doet denken aan het Laatste Avondmaal, toen Jezus zichzelf als voedsel gaf. Dit vond plaats rond een tafel.
In tegenstelling hiermee toont het Evangelie van vandaag Jezus als een prediker te midden van de missie van evangelisatie. De mensen worden aangetrokken door wat hij onderwijst. Hij spreekt tot de menigte over het koninkrijk van God. De apostelen delen de missie door de menigte te bestuderen. Ze merken een aarzeling op die zich manifesteert in het gedrag van de mensen; want zoals een Frans gezegde luidt: "De hongerige maag heeft geen oren". De apostelen zijn bezorgd; ze verplaatsen zich in de plaats van de vermoeide en hongerige mensen, maar ze voelen ook aarzeling als ze zichzelf voor de Heer presenteren. De realiteit is dat de plaats verlaten is en het onmogelijk zou zijn om iets te eten te vinden. Het is op dit punt dat hun vertrouwen en geloof in het spel komen.
Jezus' antwoord is verontrustend: “Geef ze zelf maar wat te eten.” Hun bezorgdheid voor de menigte en hun verantwoordelijkheidsgevoel brengen hen ertoe een oplossing te zoeken. Ze vinden en rapporteren hun bevindingen aan Jezus: “Er is een jongen met vijf broden en twee vissen.”
Jezus kon alles alleen doen, maar hij betrok zijn discipelen erbij. “MIJN” missie werd “DE ONZE”.
Jezus zei: "Laat ze in groepen van ongeveer vijftig zitten." De apostelen deden dit en lieten iedereen zitten. Jezus nam de vijf broden en de twee vissen, en terwijl hij zijn ogen naar de hemel ophief, sprak hij een zegen over hen uit, brak het brood en gaf het aan zijn discipelen om het aan de menigte uit te delen. Iedereen at en was verzadigd.
Niemand is voldoende voor zichzelf. Het succes van onze missie is een kwestie van “WIJ” en niet “IK”. Laten we leven door naar God en elkaar te luisteren om bij te dragen aan de missie van Christus. Hij herhaalt dezelfde woorden tot ons: “Geef ze zelf maar te eten.”
Wat hebben we te geven? Weten we hoe we moeten geven?
Fijne feestmaaltijd!
Lucas 9: 11b – 17
Jezus sprak tot de menigte over het koninkrijk van God en genas degenen die genezen moesten worden. Toen de dag ten einde liep, kwamen de Twaalf naar hem toe en zeiden: "Laat de menigte gaan, zodat ze naar de omliggende dorpen en boerderijen kunnen gaan en onderdak en proviand kunnen vinden; want we zijn hier op een verlaten plek."
Hij zei tegen hen: Geef ze zelf maar te eten. Ze antwoordden: Vijf broden en twee vissen zijn alles wat we hebben, als we niet zelf voor al die mensen eten gaan kopen. Er waren daar ongeveer vijfduizend mannen. Toen zei hij tegen zijn leerlingen: Laat ze in groepen van ongeveer vijftig bij elkaar gaan zitten. Dat deden ze en ze lieten iedereen gaan zitten.
Toen nam hij de vijf broden en de twee vissen, keek op naar de hemel en sprak de zegen over hen uit, brak ze en gaf ze aan de discipelen om ze voor de menigte neer te zetten. Ze aten allemaal en waren verzadigd. En toen de overgebleven brokken waren opgehaald, vulden ze twaalf rieten manden.
Het Evangelie van de Heer.
