Leef in het heden met hoop voor de toekomst
Zr. Masako Miyake SNDdeN (provincie Japan)
In augustus 2024 vieren de Zusters van Notre Dame de Namur hun 100-jarig jubileum van hun missie in Japan!
Op 22 juli 1924 verlieten zes SND's uit de provincie Massachusetts, op verzoek van de aartsbisschop van Hiroshima, Henry Doering, SJ, de haven van San Francisco (Californië). Behalve de overste van de groep, zuster Marie Claire Leahy, waren alle andere zusters in de twintig. Ze vertrokken voor de missie zonder kennis van de Japanse cultuur of taal, maar een brief uit Japan meldt dat ze zonder veel moeite in Okayama aankwamen en hartelijk werden verwelkomd!
Problemen en essentie
In september 1923 vond er een grote aardbeving plaats in Tokio en in 1924 was Japan in een periode van sociale en economische onrust. De school die de zusters overnamen, kampte met een lage leerlingenpopulatie vanwege een oud gebouw en gebrek aan fondsen. De nieuwe directrice, Sr. Claire Leahy, keerde voor korte tijd terug naar de Verenigde Staten om hulp te krijgen van de provincie Massachusetts.
De nieuwsbrief, genaamd “Uchiwa,” gepubliceerde plannen voor de bouw van een nieuw schoolgebouw. De zusters die lesgaven aan het Notre Dame College in Massachusetts werkten onvermoeibaar om geld in te zamelen voor de bouw. De studenten hielpen ook door geld te besparen op snoep. Tegelijkertijd deden de zusters in Japan ook een poging om de educatieve inhoud te verbeteren en de reputatie van de school te vergroten. Het schoollied weerspiegelde ook christelijke waarden en geest in de Japanse cultuur. Deze inspanningen wierpen vruchten af en de reputatie van de school, die al erkenning had gekregen van de mensen van Okayama, werd verder versterkt door de tweede directeur, zuster Mary Koska Kemper, die de ontwikkeling van de school bevorderde.
Wereldwijde crisis: Tweede Wereldoorlog
In december 1941 raakten Japan en de Verenigde Staten in oorlog. De Amerikaanse zusters werden opgesloten in kloosters en uiteindelijk naar kampen gestuurd. Daar werden ze onderworpen aan strenge discipline, mochten ze alleen Japans spreken en mochten ze niet naar buiten of contact opnemen met mensen in de stad. De kampbewaker was echter een vriendelijke man en er was een plek voor gebed voor hen, en ze konden elke ochtend de mis bijwonen. Soms mochten ze naar buiten om de kersenbloesems te zien. Na de oorlog werd de bewaker katholiek en zijn dochter studeerde aan de Notre Dame de Paris.
1Foto 2 De zusters Kyojima Chihaya, Tokairin Mitsuko (provinciaal superintendent), Marie Cecile Abe, Maria Grazia Oda Hodoko (niet te zien) en Moriwaki Naomi plannen evenementen om het 100-jarig bestaan van de provincie Japan te herdenken.
Foto 3 In januari 1944 werden de Amerikaanse zussen met geweld gerepatrieerd naar de Verenigde Staten op een gevangenenruilschip.
Foto 4 (p. 6) Zuster Marie Ignatius Aoki (helemaal rechts) met studenten rond 1920
Foto 5: Leerlingen die in de beginperiode les kregen van de zusters.
De drie op de voorste rij sloten zich later aan,
Sr. Agatha Julie Hoshishima, Sr. Therese Nagata en Sr. Maria Julie Yasuda werden en beschermden de school tijdens de oorlog. Tijdens de oorlog had Notre Dame 750 leerlingen. Drie jonge Japanse zusters, Sr. Marie Ignatius Aoki, Sr. Maria Julie in Massachusetts, bleven op de school. Vanwege hun connectie met de Verenigde Staten werden ze ervan verdacht spionnen te zijn, maar veel ouders en leraren vertrouwden hen. Tijdens de oorlog was het door voedseltekorten moeilijk om de kostschoolleerlingen van voedsel te voorzien. De afgestudeerden van dit tijdperk onderhouden tot op de dag van vandaag sterke banden met elkaar en met de zusters. Voorzitter Suzuki Shigeru en directeur Matsuura Toshikichi hielpen de zusters om de school te beschermen, richtten een beroepsopleiding op en legden de basis voor de vierjarige universiteit die na de oorlog werd opgericht.
Terug naar Japan
Na de oorlog, in oktober 1946, keerden zeven Amerikaanse zusters voor het eerst in vier jaar terug naar Japan. Op dat moment antwoordde zuster Mary Koska op de vraag van een journalist door te zeggen: “Ik ben blij dat de school, de leraren en de leerlingen veilig zijn. Ik zal mij wijden aan God en de vrede.” Haar eerste woorden aan de studenten waren: “Je hebt een prachtig land en een geweldige cultuur. Wees trots op je land.” Deze woorden bemoedigden mensen die het vertrouwen in hun land hadden verloren vanwege de ontberingen en nederlagen in de oorlog. Voor de Tweede Wereldoorlog dienden 16 Amerikaanse zusters in Japan.
Groei van de provincie
| In 1956, | In Kichijoji, Tokio, werd een noviciaat opgericht en werden nieuwe leden toegelaten. |
| 1947-1956 | Er werden meer Amerikaanse zusters naar Japan gestuurd. |
| 1963 | Japan werd een viceprovincie van de provincie Massachusetts. |
| 1975 | Japan werd een onafhankelijke viceprovincie en heette voortaan de provincie Japan. Het aantal Japanse leden bleef groeien. Er werden nieuwe kloosters gesticht. |
| 1963 | Shibukawa |
| 1972 | Tokushima |
| 1973 | Takaya |
| 1977 | Kochi |
| Vanaf 2000, | Er waren 57 Japanse leden, 3 Amerikanen en 1 Brits lid die zich bezighielden met missionair werk in Japan. In 2003 werd een nieuw klooster en circuitkerk opgericht in Higashi-Hiroshima, waarmee het missionaire werk werd uitgebreid. |
Onderwijsapostolaat Universiteiten en Scholen
Notre Dame Seishin Gakuen heeft zich ontwikkeld in lijn met de onderwijshervormingen na de oorlog.
We hebben 10 scholen gerund zoals hierboven beschreven, maar het Japan District staat momenteel voor een belangrijk keerpunt.