Spreekt tot de 21st Eeuw
Door zuster Anne Stevenson, SNDdeN
Wie is Saint Julie Billiart?
De zusters van Notre Dame de Namur beschouwen hun stichteres, St. Julie Billiart, “een heilige voor onze tijd” en in alle tijden! Ze leeft vandaag de dag in de hoofden en harten van meerdere vrouwen, mannen en kinderen over de hele wereld! Ze is zeker een vrouw van ons moderne tijdperk die moed toonde door actie, door verschillen en ongelijkheden van haar tijd te transformeren door het ministerie van onderwijs!
Wat is haar verhaal?
In het kleine dorpje Cuvilly, ten noorden van Parijs, Frankrijk, was Marie-Rose Julie Billiart, geboren op 12 juli 1751, het zevende van negen kinderen van Jean-François Billiart en Marie-Louise Antoinette Debraine. De meeste van haar broers en zussen stierven in hun kindertijd en adolescentie. Opgevoed door sterke christelijke ouders, trouwden haar oudere zus, Madeleine, en jongere broer, Louis-François, met goede christelijke gezinnen en voedden ze hen op. Marie-Rose Julie hoorde als kind al een roep in de fluisteringen van God in haar, en ze deelde haar geloof en diepe liefde voor God door andere kinderen in het dorp te onderwijzen. Hoewel ze in veel opzichten een gewoon kind was, was het merkteken van het kruis een onderscheidend teken van haar innerlijke spirituele grootsheid. Lijden ging vaak gepaard met haar in de verliezen van de familie, met de diefstal van de winkel van haar vader, en haar ziekte veroorzaakt door gebroken zenuwen na een poging op het leven van haar vader (1774). Slechte medische behandeling leidde in 1782 tot verlamming van haar benen.
Vrienden van Julie
Tijdens haar vroege volwassenheid herkenden veel vrouwen in de regio Picardië Julie's spirituele gaven en zochten vaak haar inzichten en inspiratie, rond haar bed! Ze werden haar vrienden in deze onrustige revolutionaire tijden. Later zou Julie Gods roeping herkennen in haar lijden en haar vriendschappen, evenals in de tekenen van haar tijd, in haar land verwoest door politieke en religieuze omwenteling, geweld en onwetendheid. Met het uitbreken van de Franse Revolutie in 1789 werden er beperkingen opgelegd door de Burgerlijke constitutie van de geestelijkheid, waarbij priesters een eed moesten afleggen aan de overheid, niet aan de kerk. Priesters die weigerden dit te doen, werden beschouwd als niet-jurerend priesters en opgejaagd door autoriteiten. De pastoor Dangicourt, Julie's parochiepriester, was een van die priesters, gezocht door revolutionairen en in het geheim beschermd door Julie. De vrienden van Julie, die tot de adel behoorden, hielpen deze priesters en Julie. Ongeveer een jaar lang verbleven Julie en haar nicht Félicité in het kasteel van Madame de Pont-l'Abbé in Gournay-sur-Aronde. Toen revolutionairen het kasteel omsingelden, ontsnapten Julie en haar nicht in een hooiwagen naar Compiègne in 1792, waar ze nog meer leed aan het verlies van haar spraakvermogen. Terwijl ze in Compiègne was, ervoer Julie meer angst en vrees in deze ontkerstende stad, bezet door veel troepen, en door het verdrijven van haar vrienden, de Karmelieten, die uit hun klooster waren verdreven. Zestien van deze zusters zouden later in Parijs worden onthoofd!
Visie en relaties
Toch was het ook ergens in Compiègne dat Julie een visioen had van vrouwen rond een kruis en een roep van God hoorde voor een toekomstige religieuze congregatie. Ze hoorde deze woorden: “Dit zijn de dochters die Ik u zal geven in een instelling, die gemerkt zal worden met mijn kruis.” Ze hield deze ervaring vast als leidraad voor haar toekomst. In oktober 1794 ging ze met Félicité naar Amiens, op verzoek van een andere vriendin, een gravin, Madame Baudoin, wiens vader en echtgenoot door de revolutionairen waren geguillotineerd.
Madame Baudoin geloofde dat een verlamde Julie haar zou helpen om te leven met haar vreselijke lijden en verlies. Ze huurde een appartement in het Hôtel Blin de Bourdon in Amiens voor zichzelf en haar drie dochters en een kamer voor Julie. In deze kamer, eigendom van de familie van Blin de Bourdon, begon een lange, blijvende en betekenisvolle vriendschap met de burggravin Françoise Blin de Bourdon. Madame Baudoin stelde voor dat Françoise Julie zou bezoeken. In eerste instantie voelde Françoise zich afgestoten door de verlamde Julie en haar onvermogen om te spreken. Toch bleef ze Julie bezoeken en ontdekte ze de diepte en oprechte spiritualiteit van deze lijdende vrouw. Na verloop van tijd, van 1794-1795, begon Françoise de roeping van God tot haar te beseffen in deze vriendschap voor het Evangelie en uiteindelijk voor de Kerk. In dezelfde tijd ontmoette Madame Baudoin de Abbé Thomas, die ook ondergedoken was en predikte in Amiens. Hij begon Julie te bezoeken met spirituele steun en de eucharistie in het Hôtel Blin. Françoise bracht in 1795 en 1797 tijd door met het regelen van het landgoed van haar grootouders in Gézaincourt (Barones de Fouquesolles) en met de zorg voor haar zieke vader in Bourdon tot aan zijn dood. De schriftelijke correspondentie tussen Julie en Françoise getuigt van hun vriendschapsband, die in die jaren werd versterkt.
Verhaal van Françoise Blin de Bourdon, burggravin van Gézaincourt
Oprichting van een congregatie van vrouwelijke religieuzen: missie schiet wortel
In 1797 brak er een nieuw schrikbewind uit tegen de adel en de priesters die weigerden trouw te zijn aan de Burgerlijke Grondwet. De Abbé Thomas ontsnapte in 1799 ternauwernood aan aanvallers. Julie, Félicité, Françoise en de Abbé Thomas vluchtten van Amiens naar een kasteel in Bettencourt totdat hun Terugkeer naar Amiens in februari 1803. Het was in Bettencourt dat Julie pater Varin, overste van de Vaders des Geloofs, ontmoette tijdens zijn bezoek aan Abbé Thomas. Het was ook in Bettencourt dat Julie's roeping in Compiègne wortel begon te schieten in haar geloofsonderwijs aan jongeren en de bevestiging van haar missie door pater Varin en anderen. De kleine gemeenschap verhuisde in februari naar een kleine residentie aan de Rue Puits-à-Brandil en vervolgens, op 5 augustus 1803, naar een grotere ruimte aan de Rue Neuve in Amiens. Pater Varin vertrouwde de zorg voor enkele jonge weesmeisjes toe aan Julie en vroeg haar om jonge vrouwen te vinden die voor hen zouden zorgen zonder enige aandacht voor geboorte of fortuin. Op 2 februari 1804, drie vrouwen, Julie Billiart, Françoise Blin de Bourdon en Catherine Duchâtel, wijdden zich aan God door een gelofte van kuisheid en de zorg en opvoeding van jonge meisjes. Dit was de stichtingsdag van de Zusters van Notre Dame in Amiens, Frankrijk!
(De staatsgreep van Napoleon in 1799 betekende het einde van de Franse Revolutie. Het Concordaat van 1801 (gaf uiteindelijk vrijheid aan de Kerk!)
Genezing van Julie en de missie evolueert
Na 22 jaar kreupel te zijn geweest, kreeg Julie op wonderbaarlijke wijze haar vermogen om te lopen terug nadat ze, onbewust van de specifieke intentie, eind mei 1804 een novene tot het Heilig Hart van Jezus had gehouden. Op de vijfde dag, op 1 juni 1804, gaf pater Enfantin haar opdracht om op te staan en stappen te zetten ter ere van het Heilig Hart van Jezus. Hij instrueerde Julie om het nog aan niemand te vertellen. Haar zusters en de kinderen zagen haar enkele dagen later de trap aflopen in de Rue Neuve. Na haar genezing vergezelde ze de paters in juni op een succesvolle missie naar St. Valery-sur-Somme en Abbeville!
Julie heeft in Amiens nog een visioen gehad 2 februari 1806 toen ze haar zusters zag als een “licht van openbaring” over de zeeën naar andere delen van de wereld! In de jaren die volgden, bewandelde Julie vele wegen in Frankrijk en België om gemeenschappen van haar zusters en scholen voor jonge meisjes op te richten die op dat moment geen onderwijs genoten. Het kruis bleef haar leven markeren: in Amiens keurde abbé de Sambucy Julies reizen en stichtingen niet goed en hij beïnvloedde Mgr. Demandolx tegen haar. In 1809 verhuisden de zusters van Amiens, Frankrijk naar Namen, België, waar hun huis sinds 1807 stond: Mgr. Pisani verwelkomde hen; de congregatie werd de zusters van Notre Dame de Namur. In 1812 realiseerde Mgr. Demandolx zijn fout en riep Julie terug naar Amiens, maar ze kon de huizen in Frankrijk niet onderhouden. In België richtte Julie scholen op om arme kinderen voor te bereiden op hun plichten in het leven. Ze zag onderwijs voor iedereen als een fundamenteel mensenrecht en lesgeven als de “het grootste werk op aarde.” Zij bracht de goed nieuws en hoop op de goedheid van God voor een depressieve en achtergestelde generatie door kwetsbare kinderen voor te bereiden op hun plichten in het leven, toen kinderen schreeuwden om te overleven. Sommige priesters en zusters vermoedden dat Julie ontrouw was aan de Kerk. Julie stierf op 8 april 1816. Ze leefde niet verder dan continentaal Europa, maar haar religieuze congregatie dient vandaag de dag in verschillende ministeries, met een prioriteit voor onderwijs, in 16 landen op vijf continenten.
Op 22 juni 1969de Kerk erkende de Heiligheid van Julie Billiart, Stichteres van de Congregatie van de Zusters van Onze-Lieve-Vrouw van Namen, tijdens een liturgische viering van haar heiligverklaring in het Vaticaan in Rome.
Paus Paulus VI heeft aan de hele wereld de heiligheid van Julie's leven en haar erfenis van Gods goedheid bekendmaken, gegeven aan onze apostolische religieuze Congregatie en aan anderen die haar als Stichteres in onze Missie claimen. Zusters, Associates, Missievrijwilligers, alumnae/alumni, bestuurders, faculteit, studenten, personeel in al onze scholen, hogescholen, universiteiten, ziekenhuizen, klinieken, centra, parochies en sociale agentschappen vieren Julie's Heiligheid.
Erfenis van St. Julie
Zij was een vrouw van het moderne tijdperk WHO moed verzameld door actie in het confronteren van de ongelijkheden van haar tijd via het ministerie van onderwijs. Ze erkende de noodzaak van fundamentele mensenrechten van leven, vrijheid en gelijkheid van personen, verkondigd in de nasleep van de Franse Revolutie. Ze toont de kracht en aanwezigheid van een liefdevolle en zorgzame God in haar persoon en in de vrouwen die haar als zusters zijn gevolgd. Julie stuurde haar zusters om mensen te bereiken “op de meest verlaten plekken,” om hen hulpmiddelen voor het leven te geven, levens te veranderen, onrechtvaardige systemen te ontmantelen en armoede te verlichten door middel van onderwijs. St. Julie's charisma, wordt uitgedrukt in haar woorden: “Oh! Hoe goed is de goede God.”
Ze spreekt via haar zusters tot een andere generatie in de 21st eeuw!
| 12 juli 1751 | Geboorte en doop van Marie Rose Julie Billiart |
| 2 februari 1804 | Geloften van Julie Billiart, Françoise Blin de Bourdon, Catherine Duchâtel als de eerste zusters van Notre Dame |
| 8 april 1816 | De dood van Julie Billiart |
| 13 mei 1906 | Zaligverklaring van Julie Billiart. Officiële liturgische feestdag. |
| 22 juni 1969 | Heiligverklaring van St. Julie Billiart |